Rekenhulp voor onderzoek

Blendcalculator: een blend rekent u per bestanddeel uit

Een voorgemengde blend — KLOW, GLOW, Wolverine of een eigen mengsel — valt niet te berekenen uit de milligrammen op het etiket, want dat cijfer is de opgetelde massa van alle bestanddelen samen. Deze pagina laat zien hoe u elk bestanddeel apart uitrekent op basis van de verdeling in uw eigen flacon. Het gaat uitsluitend om concentratierekenwerk: geen hoeveelheid, geen toedieningsweg, geen frequentie.

Waarom een blend ander rekenwerk vraagt dan één peptide

Bij een flacon met één peptide is de concentratie één deling: het aantal milligram in de flacon gedeeld door het aantal milliliter water. Bij een blend loopt die redenering stuk, omdat het getal op het etiket de opgetelde massa van meerdere peptiden is.

Een KLOW-flacon van 80 mg bevat 80 mg BPC-157, TB-500, GHK-Cu en KPV bij elkaar — niet 80 mg van elk. Delen door 2 ml geeft dus 40 mg/ml „peptide”, en dat is geen grootheid waar u iets mee doet. Pas met de verdeling per bestanddeel uit de documentatie van uw eigen flacon ontstaat er een bruikbaar getal.

De rekenstappen, één keer per bestanddeel

Het rekenwerk zelf stelt weinig voor; het punt is dat u het per bestanddeel doet en niet één keer voor de hele flacon.

  • Stap 1 — concentratie: milligram van dat bestanddeel ÷ toegevoegd water in milliliter = de concentratie in mg/ml van dát bestanddeel.
  • Stap 2 — aflezing: hoeveelheid ÷ die concentratie × 100 = het aantal eenheden op een U-100-insulinespuit, want 100 eenheden komen overeen met 1 ml.
  • Stap 3 — herhalen: doe stap 1 en 2 opnieuw voor elk volgend bestanddeel. Het totaalcijfer op het etiket gebruikt u nergens meer voor.

Een rekenvoorbeeld met twee bestanddelen

Stel dat de documentatie bij uw flacon 40 mg van bestanddeel A en 10 mg van bestanddeel B vermeldt, en dat u 4 ml bacteriostatisch water toevoegt. Dan zit bestanddeel A op 40 ÷ 4 = 10 mg/ml en bestanddeel B op 10 ÷ 4 = 2,5 mg/ml. Uit dezelfde flacon komen dus twee verschillende concentraties, en elk bestanddeel heeft zijn eigen aflezing.

Rekent u met een voorbeeldhoeveelheid van 0,5 mg voor bestanddeel A, dan is dat 0,5 ÷ 10 = 0,05 ml, ofwel 5 eenheden op een U-100-spuit. Diezelfde 5 eenheden bevatten tegelijk 0,05 × 2,5 = 0,125 mg van bestanddeel B — niet omdat u dat zo hebt uitgerekend, maar omdat beide in dezelfde oplossing zitten. De getallen in dit voorbeeld zijn willekeurig gekozen om het rekenwerk te tonen; ze zijn geen verdeling die ergens standaard is.

Waarom een getal van iemand anders niet overdraagbaar is

Leveranciers standaardiseren de verdeling niet. Twee flacons van 80 mg van verschillende aanbieders kunnen wezenlijk verschillende hoeveelheden van elk peptide bevatten, ook als er dezelfde naam en hetzelfde totaal op het etiket staan.

Daaruit volgt de fout die bij blendrekenwerk het vaakst wordt gemaakt: een aantal eenheden of een volume overnemen uit een forumbericht of van een leverancierspagina. Zo’n getal gold uitsluitend voor de verdeling in díé flacon. Datzelfde getal meenemen naar een andere flacon levert geen benadering op, maar een getal dat nergens op slaat. Bruikbaar is het alleen wanneer de verdeling waaruit het is berekend erbij staat.

Meer dan 100 eenheden: wat dat betekent

Komt de uitkomst voor een bestanddeel boven de 100 eenheden uit, dan is er voor de beoogde hoeveelheid van dát bestanddeel te veel water toegevoegd. Een standaard U-100-insulinespuit van 1 ml bevat 100 eenheden. Minder water verhoogt de concentratie en brengt de uitkomst weer binnen het bereik van de spuit; de rekenmodule op de Engelstalige toolpagina geeft daar een melding bij.

Eén oplossing betekent één vaste verhouding

Alle bestanddelen delen dezelfde oplossing. Eén optrekking levert daardoor altijd een vaste verhouding van álle bestanddelen tegelijk: u kunt er niet één verhogen en de rest gelijk houden. Dat is een eigenschap van een voorgemengde flacon en geen tekortkoming van het rekenwerk.

Moeten bestanddelen onafhankelijk van elkaar kunnen variëren — en BPC-157 in microgrammen naast TB-500 in milligrammen is precies zo’n geval — dan zijn afzonderlijke flacons de enige manier. Voor een flacon met één peptide doet onze Nederlandstalige reconstitutiecalculator het rekenwerk per stof.

De blends waar dit meestal om gaat

Drie namen zijn samen goed voor het meeste blendrekenwerk, en ze beschrijven dezelfde kern met steeds een bestanddeel erbij: Wolverine is BPC-157 met TB-500 (twee bestanddelen), GLOW voegt daar GHK-Cu aan toe (drie), en KLOW voegt daar KPV bovenop (vier, meestal verkocht als één flacon van 80 mg).

Wat elk bestanddeel bijdraagt en wat het bewijs wel en niet draagt, staat op onze pagina over de Wolverine-stack en in de stackgids. Op deze pagina gaat het uitsluitend om het rekenwerk.

Reconstitueren met bacteriostatisch water

Het rekenwerk hierboven gaat uit van bacteriostatisch water van USP-kwaliteit als oplosmiddel. Het conserveermiddel, benzylalcohol 0,9 %, maakt het mogelijk een multidosisflacon meer dan één keer aan te prikken.

Een blendflacon van 80 mg blijft in gereconstitueerde vorm doorgaans langer in gebruik dan een flacon met één peptide. De bewaaromstandigheden wegen daardoor zwaarder dan bij een flacon die snel op is.

Waar de rekenmodule zelf staat

De interactieve blendcalculator staat op de Engelstalige toolpagina van Medibact. Deze Nederlandstalige pagina beschrijft dezelfde rekenmethode, zodat u die met pen en papier of in een spreadsheet kunt volgen. Voor flacons met één peptide bestaat het rekenwerk wél in het Nederlands: de reconstitutiecalculator berekent per stof de concentratie en de aflezing in spuiteenheden.

Beide zijn rekenhulpmiddelen en niets meer. Ze rekenen met de getallen die u zelf invoert en bevatten geen aanbeveling over hoeveelheid, toedieningsweg of frequentie. Alles op deze pagina is educatieve naslag voor onderzoeksgebruik en geen medisch advies.

Hoe rekent u een peptidenblend uit?

Per bestanddeel, niet per flacon. Het milligramcijfer op een blendetiket is de opgetelde massa van alle bestanddelen; dat delen door uw watervolume geeft de totale peptideconcentratie, en dat is een getal waar u niets mee doet. Per bestanddeel geldt: milligram van dat bestanddeel ÷ milliliter water = de concentratie in mg/ml van dat bestanddeel. Vervolgens is hoeveelheid ÷ concentratie × 100 het aantal eenheden op een U-100-insulinespuit. Die twee stappen doet u één keer per bestanddeel.

Waarom kan ik een KLOW-flacon van 80 mg niet uit die 80 mg berekenen?

Omdat 80 mg staat voor BPC-157, TB-500, GHK-Cu en KPV bij elkaar, niet voor 80 mg van elk. Zonder de verdeling per bestanddeel kent u van geen enkel bestanddeel de concentratie. Leveranciers standaardiseren die verdeling niet, dus twee flacons van 80 mg van verschillende aanbieders kunnen wezenlijk verschillende hoeveelheden van elk peptide bevatten.

Kan ik een getal gebruiken dat ik voor dezelfde blend heb gevonden?

Alleen als de verdeling waaruit het is berekend erbij staat. Een volume of een aantal eenheden gold uitsluitend voor de verdeling in díé flacon; datzelfde getal meenemen naar de flacon van een andere aanbieder is geen benadering, maar een getal dat er los van staat. Dit is veruit de meest gemaakte fout in blendrekenwerk.

Waarom komt één bestanddeel boven de 100 eenheden uit?

Omdat er voor de beoogde hoeveelheid van dat bestanddeel te veel water is toegevoegd. Een standaard U-100-insulinespuit van 1 ml bevat 100 eenheden; komt de berekening daarboven uit, dan verhoogt minder water de concentratie en valt de uitkomst weer binnen het bereik. De rekenmodule geeft daar een melding bij.

Kan ik één bestanddeel van een voorgemengde blend aanpassen?

Nee. Alle bestanddelen delen één oplossing, dus één optrekking levert een vaste verhouding van alle bestanddelen tegelijk. Dat is een eigenschap van een voorgemengde flacon en geen beperking van het rekenwerk. Moeten bestanddelen onafhankelijk van elkaar variëren, dan zijn afzonderlijke flacons de enige manier.

Beveelt deze pagina een hoeveelheid aan?

Nee. Het gaat uitsluitend om concentratierekenwerk. De hoeveelheid waarmee wordt gerekend, is het getal dat u zelf invult en geen voorstel; er komt geen aanbevolen hoeveelheid, toedieningsweg of frequentie uit. Alle inhoud is educatieve naslag voor onderzoeksgebruik en geen medisch advies.